· Redakcja PsiAdwokat.pl · Prawo · 5 min czytania
Zakaz posiadania zwierząt a transport psów ze schroniska — wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z 2026 roku
Sąd Okręgowy w Siedlcach utrzymał w mocy wyrok skazujący mężczyznę z sądowym zakazem posiadania zwierząt za przewożenie psów ze schroniska do adopcji i podpisywanie umów adopcyjnych w imieniu adoptujących (wyrok nieprawomocny według stanu z 1 sierpnia 2026 r.). Co to oznacza dla osób pomagających przy adopcjach?
Obraz wygenerowany przez sztuczną inteligencjęLatem 2026 roku media prawnicze opisały orzeczenie, które może zmienić sposób, w jaki wiele osób rozumie sądowy zakaz posiadania zwierząt. Sąd Okręgowy w Siedlcach (II Ka 319/26, wyrok z 7 lipca 2026 r.) utrzymał w mocy wyrok skazujący mężczyznę, wobec którego orzeczono zakaz posiadania zwierząt, za przewożenie psów ze schroniska do osób adoptujących. Mężczyzna twierdził, że nie miał fizycznego kontaktu ze zwierzętami. Według relacji prawo.pl z 1 sierpnia 2026 r. wyrok był wówczas nieprawomocny; aktualnego statusu redakcja nie sprawdzała.
Jak wyglądała ta sprawa?
Wobec mężczyzny wyrokiem nakazowym z 9 listopada 2023 r. (sygn. II K 747/23) orzeczono zakaz posiadania zwierząt. Mimo to przewoził psy ze schroniska do osób adoptujących. Według relacji prawo.pl przewoził je w złych warunkach, decydował o sposobie i długości transportu oraz o przerwach, a według sądu odwoławczego podpisywał też umowy adopcyjne w imieniu adoptujących. Twierdził, że nie miał fizycznego kontaktu ze zwierzętami, bo umieszczali je w pojeździe pracownicy schroniska.
Sąd Rejonowy w Garwolinie skazał go wyrokiem z 3 marca 2026 r. (sygn. II K 848/24) za naruszenie zakazu. Sąd Okręgowy w Siedlcach wyrokiem z 7 lipca 2026 r. (sygn. II Ka 319/26) uznał apelację obrońcy za niezasadną i utrzymał wyrok w mocy.
⚠️ Uwaga: Dane o sygnaturach i datach pochodzą z relacji prawo.pl (1 sierpnia 2026 r.) i z karty orzeczenia na portalu dlajurysty.pl. Redakcja nie sprawdzała ich w bazie orzeczeń sądów powszechnych.
Co mówi art. 35 ustawy o ochronie zwierząt?
Zakaz posiadania zwierząt to środek karny, który sąd może (lub musi) orzec przy skazaniu za przestępstwa przeciwko zwierzętom. Ustawa o ochronie zwierząt (Dz.U.2023.0.1580 t.j.) daje sądowi dwa tryby w art. 35:
- Tryb fakultatywny (ust. 3a): przy skazaniu za zwykłe znęcanie lub zabicie zwierzęcia sąd może orzec ten środek karny — to jego uprawnienie, nie obowiązek.
- Tryb obligatoryjny (ust. 3b): przy skazaniu za czyn ze szczególnym okrucieństwem sąd orzeka ten środek karny.
Ustawa nie definiuje wprost, co mieści się pod pojęciem „posiadania” zwierząt na potrzeby tego środka karnego. I tu pojawia się pytanie, którym zajął się Sąd Okręgowy w Siedlcach.
Posiadacz a dzierżyciel — subtelna różnica z wielkimi konsekwencjami
Prawo cywilne zna kilka form “władztwa” nad rzeczą. Na potrzeby tej sprawy kluczowe są dwie definicje z Kodeksu cywilnego (Dz.U. t.j., stan na 23.08.2026):
Art. 336 KC — posiadacz:
Posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny).
Art. 338 KC — dzierżyciel:
Kto rzeczą faktycznie włada za kogo innego, jest dzierżycielem.
Klasyczny przykład dzierżyciela to kierowca, który przewozi meble nie dla siebie, lecz na zlecenie firmy przeprowadzkowej. Ma fizyczną kontrolę nad rzeczą, ale nie dla własnego interesu — wyłącznie jako wykonawca cudzego polecenia.
Obrońca mężczyzny podnosił właśnie ten argument: oskarżony był jedynie dzierżycielem zwierząt, więc nie naruszył zakazu posiadania.
Co zdecydował sąd i dlaczego?
Sąd Okręgowy w Siedlcach argumentu nie przyjął. Według karty orzeczenia na dlajurysty.pl sąd uznał, że pojęcie „posiadania” z art. 35 ust. 3b ustawy o ochronie zwierząt należy interpretować z uwzględnieniem art. 336 KC i że obejmuje ono nie tylko posiadanie samoistne, lecz także dzierżenie. Zakaz ma pozbawić sprawcę styczności ze zwierzęciem, niezależnie od podstawy prawnej tej styczności.
Sąd oparł się przy tym na konkretnych okolicznościach: oskarżony przewoził psy, podpisywał umowy adopcyjne w imieniu adoptujących oraz decydował o trasie i przerwach. Prawo.pl cytuje sąd odwoławczy: „to były również kluczowe elementy posiadania zwierząt”.
📌 Zapamiętaj: Sprawa nie dotyczyła samego „przewiezienia psa”. Sąd wziął pod uwagę także podpisywanie umów adopcyjnych i decydowanie o sposobie transportu.
Jakie konsekwencje grożą za naruszenie zakazu?
Naruszenie sądowego zakazu posiadania zwierząt nie jest sprawą administracyjną — to przestępstwo karne. Art. 244 Kodeksu karnego obejmuje m.in. niestosowanie się do orzeczonego przez sąd „zakazu posiadania wszelkich zwierząt albo określonej kategorii zwierząt” i przewiduje karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Przepis wymienia w jednym zdaniu wiele rodzajów zakazów, dlatego powyżej przytoczono tylko jego fragment dotyczący zwierząt.
Co to oznacza dla wolontariuszy i schronisk?
Sprawa siedlecka ma praktyczny wymiar dla każdego, kto angażuje się w transport adopcyjny. Osoby organizujące transporty adopcyjne mogą nie wiedzieć, czy wolontariusz podlega sądowemu zakazowi posiadania zwierząt.
Szczegóły dotyczące rejestru zakazów opisano w artykule o rejestrze zakazów posiadania zwierząt.
Konsekwencja: to po stronie osoby z zakazem leży ryzyko podejmowania działań, które sąd może uznać za faktyczne władanie zwierzęciem.
Sprawa ta pokazuje też, że egzekucja wyroków zakazujących posiadania zwierząt wciąż pozostaje słabym ogniwem polskiego systemu ochrony zwierząt — zarówno na etapie kontroli przestrzegania zakazu, jak i jego praktycznej weryfikacji.
💡 Podpowiedź: Jeśli organizujesz transport adopcyjny i nie masz pewności co do sytuacji prawnej osoby pomagającej — warto poprosić o oświadczenie, że nie jest ona objęta sądowym zakazem posiadania zwierząt. To prosty krok, który chroni zarówno wolontariusza, jak i zwierzęta.
Podsumowanie
- Sąd Okręgowy w Siedlcach (sygn. II Ka 319/26, 7 lipca 2026 r.) utrzymał w mocy wyrok skazujący mężczyznę z zakazem posiadania zwierząt, który przewoził psy ze schroniska, podpisywał umowy adopcyjne i decydował o transporcie; według prawo.pl (stan z 1 sierpnia 2026 r.) wyrok był nieprawomocny.
- Według sądu pojęcie „posiadania” w art. 35 ust. 3b ustawy o ochronie zwierząt obejmuje także dzierżenie (art. 338 KC).
- Naruszenie zakazu to przestępstwo z art. 244 KK, zagrożone karą od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności.
- Sąd nie uznał za wystarczający argumentu, że oskarżony tylko dzierżył zwierzęta.
- Organizatorzy transportów adopcyjnych mogą chronić się, prosząc wolontariuszy o oświadczenie o braku takiego zakazu.
To orzeczenie jest ważnym sygnałem dla całego środowiska wolontaryjnego. Takie przypadki mogą brzmieć absurdalnie — przecież ktoś pomagał psom znaleźć dom, a nie im krzywdził. Ale zakaz posiadania zwierząt ma jeden cel: odizolować osobę, która już raz skrzywdziła zwierzęta, od jakiegokolwiek kontaktu z nimi. Dlatego warto znać te granice — żeby pomagać bezpiecznie.
- zakaz-posiadania-zwierzat
- transport-psow
- schronisko
- art-35
- dzierzyciel
- wyrok-2026
🤖 Wykorzystanie sztucznej inteligencji
Grafika: w całości wygenerowana przez sztuczną inteligencję (treść syntetyczna; przedstawione osoby nie są rzeczywiste).
Tekst: przygotowany z wykorzystaniem sztucznej inteligencji.
🩺 Niniejszy artykuł ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem weterynarii. W razie wątpliwości co do stanu zdrowia psa skontaktuj się z lekarzem weterynarii; również w przypadku problemów behawioralnych warto skontaktować się z certyfikowanym behawiorystą.
⚖️ Informacja prawna
Treści na stronie mają charakter informacyjny i nie stanowią porady prawnej. Jeżeli Twoja sprawa wymaga oceny prawnej, rozważ konsultację z profesjonalistą — lista prawników.
