Psy służbowe w historii Polski — jak sto lat temu budowano kynologię
W 1919 roku Policja Państwowa II RP powołała pierwsze psy służbowe. Twórcę systemu zamordowało NKWD — historia, która kryje się w archiwach.
Paragrafy, ustawy, wyroki sądowe, testament i ubezpieczenia.
Weterynaria, profilaktyka, czipowanie i pasożyty.
Wychowanie, socjalizacja, treningi i błędy opiekunów.
Podróże, święta, miejsca publiczne i życie z psem na co dzień.
Badania, historia, nauka i kultura związana z psami.
W 1919 roku Policja Państwowa II RP powołała pierwsze psy służbowe. Twórcę systemu zamordowało NKWD — historia, która kryje się w archiwach.
Psy kradną jedzenie cztery razy częściej w ciemności niż na świetle. Brzmi jak anegdota — ale to wynik kontrolowanego eksperymentu, który zmienił sposób myślenia o psiej inteligencji.
Dwie odrębne rasy, jedna walijska legenda i ponad 3000 lat historii — skąd pochodzi corgi, jak trafił na dwór królewski i co oznacza tajemnicze wróżkowe siodło w jego sierści.
68% psów wyraźnie preferuje jedną łapę — ale co ciekawe, psy jako gatunek nie mają zbiorowej stronności. I dlaczego Twoja ręczność może mieć wpływ na preferencję łapy Twojego psa?
Psy odczytują ludzkie gesty wskazujące lepiej niż wielkie małpy człekokształtne — i robiły to na długo przed pierwszym treningiem. Co stoi za tą wyjątkową zdolnością?
Posiadanie psa wiąże się z 24% niższym ryzykiem śmierci i 31% niższym ryzykiem zgonu z powodu chorób serca — wynika z metaanalizy obejmującej 3,8 miliona ludzi. Tłumaczę, jak działa ten efekt i co mówią naukowcy o jego przyczynach.
Psy mają mięsień twarzy nieobecny u wilków — który pozwala im unosić wewnętrzną powiekę i tworzyć wyraz 'błagalnych oczu'. Nauka tłumaczy, jak w ciągu zaledwie 33 000 lat ewolucja uczyniła z psiego spojrzenia narzędzie porozumienia z człowiekiem.
Przez dekady uważano, że golden retriever pochodzi od rosyjskich psów cyrkowcach. Prawdę ujawnił dopiero stary notatnik z kurzu — i zmieniła całą historię rasy.
Badania naukowe pokazują, że codzienne życie z psem zostawia ślad w naszym mikrobiomie — choć nie tam, gdzie większość z nas myśli.